نقـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

کاش

پوستم سیاه، دستانم قرمز، چشمانم کور

کاش بود

کاش رویای بودن من، کاش مرده بود

کاش نابود می شد سیاه چهره ی سفیدی که 

دو چشم در آن خانه داده ام

کاش من سیاه پوست بودم

اهل آفریقا

کاش هیچ گاه چشم به راحتی باز نکرده بودم

کاش رنگ آسایش را نمی دانستم

کاش رنگ دستانم 

رنگ خون بود

نه آنکه اثری از خونی ریخته بر آن باشد

کاش من

در دیار مرد های سیاه

سیاه روی می شدم

کاش در دیار آدم های دست قرمز

خون به دست می شدم

کاش در روزگار سیاه تاریکی نا فهمی بودم

کاش

کــــاش

کــــــــــاش

کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاش

 

 

 کاش زنده به وجودی سیاه بودم

و

دروغی سفید به باطنی سیاه نبودم

 

 

هیجدهم خرداد ماه

سنه ی 1390

ح.الف.ی

+   حامد اخلاقی ; ٩:۱٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱۸

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir