نقـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

نقدی ساختاری بر عکس احسان-2

نقدی ساختاری بر عکس احسان-2

عکس، واژه ای که از کودکی گوش همگی ما را قلقلک داده و ذهن ناخودآگاه ما را از وجودش پر کرده است. عکاسی و عکس را باید شناخت و سپس به انجام دادن آن پرداخت. راه های بسیاری بر پیش ما وجود دارد تا عکاسی را بشناسیم. یکی از آنها نوشتن نقد هایی کوتاه بر عکس هایی است که هر روز می بینیم. در اینجا نقدی کوتاه بر عکسی از احسان را خواهم نگاشت.

 

محیطی روستایی، جایی بی دغدغه و قشنگ. عکس در نخستین دیدارش با چشم چنین خود را نشان می دهد. ولی آیا واقعا اینجا روستایی است که خیلی از ما ساکنان شهر می خواهیم به آن فرار کنیم؟ جایی که در آن طبیعت بازیگر اصلی زندگی است یا که مانند شهر فرم های در هم پیچیده و مرتب، جای اتفاقی بودن زندگی را گرفته اند؟ در دیدی موشکافهنه تر هر ذهنی به این قضیه واقف می شود که این محیط، روستایی معمول نیست که در آن طبیعت نقشی اساسی بازی کند. دلیل آن، وجود نور پرداز هایی بسیار منظم و بی اشکال در کف خیابان است. خیابانی که باز، فرمی شهری یا بهتر بگویم غیر طبیعی پیدا کرده است. نخستین تناقض موجود در عکس که ذهن را به خود می کشاند همین است که چرا در جایی که خانه حالت طبیعی خود را حفظ کرده و باقی مانده اند، کوچه و خیابان حالتی آنچنان بی اشکال و مدرن دارد. این تناقض بی شک به عنوان یکی از عوامل جذب کننده بیننده به عکس نقش بازی می کند. هنر متناقض، در تمامی گونه های هنری به وسعت مورد استفاده قرار می گیرد تا حامل پیامی باشد. در اینجا عکاس، که دیدی فرای دید عادی و معمولی یک رهگذر داشته، عکس را حامل پیامی متناقض کرده تا به بیننده پیامی را برساند: اینجا روستایی دست نخورده و بکر نیست.

ترکیب عکس بسیار خوب بسته شده. ترکیبی که بی شک همگی ما بارها در عکس های عکاس های مختلف با آنها رو بهرو شده ایم. ترکیبی متوازن.  خطوطی که در عکس نقش بازی می کنند در این عکس بسیار به ترکیبی متوازن و بی اشکال کمک کرده اند. خطوط موازی و عمودی که در کف و ساختمان ها به وفور بافت می شوند. تقارن در عکس بسیار حایز اهمیت است. با این حال، عکاس می توانست با قدمی به راست برداشتن و ایجاد خطی عمود بر نور پرداز های کف یا بهتر بگریم، قرار دادن آنها دقیقا در وسط تصویر، عکسی بسیار پسندیده تر را به وجود آورد. در کل ترکیب عکس، ترکیبی کلیشه ای است. همانطور که پیش از این اشاره شد، اینگونه عکس ها ترکیب ها بسیار دیده شده و از مقابل چشم همگان ما گذشته. شاید اگر این عکس را به عام مردم نشان دهیم، درصد بسیاری از آنها این احساس را خواهند کرد که این عکس را قبلا در جایی دیگر دیده اند. این به آن دلیل است که ذهن نا خودآگاه این افراد در خود این ترکیب را ضبط کرده. برای حل این مشکل و خارج شدن از مسیر بسیار طی شده ی کلیشه، عکاس می توانست از عاملی انسانی یا حیوانی استفده کند. بدین گونه دیگر عکس از حالت عام و تکراری خود، حالتی خاص و منحصر به فرد می گرفت. عوامل انسانی به گونه ای عجیب می توانند هنرمند عکاس را کمک کرده و او را در مسیری یاری نمایند که به دست آوردنش راحت نیست. شاید در این عکس همگی ما به دنبال رهگذری می گردیم. این رهگذر می توانست ارزش عکس را با شهری بودن خود یا روستایی بودنش، بسیار بالا ببرد.

در این عکس، البته آنطور که رنگ ها خود را نشان می دهند، از تکنین اچ دی آر( گستره ی بالای دینامیکی رنگ)‌استفاده شده. این تکنیک بی شک کمکی قابل توجه به هنر عکاسی کرد. در این تکنیک، می توان رنگی متوازن در تمام مناطق عکس به دست آورد. اما این مساله نیز نباید از یادمان رود، که این تکنین با هر تکنیک دیگری که در عکاسی مورد استاده قرار می گیرد باید در خدمت عکاسی باشد. بدین معنا که این تکنین در زیباتر شدن عکس و کمک به طبیعی تر شدن آن باید نقشی مهم ایفا کند نه آنکه عکس را حالتی غیر واقعی و دور از حالت طبیعی خود بخشد. به خدمت گرفتن این تکنیک توسط عکاس بسیار قابل تحسین است زیرا محیط عکاسی محیطی با طیف رنگی و نوری بسیار بالایی است. اما عکاس در ویرایش های پس از عکاسی به طوری، ترکیب بسیار مناسب و عکس بسیار خوب خود را خراب کرده و از ارزش آن کاسته است. تکنیک اچ دی آر، زمانی باید مورد استفاده باشد که عکاس یا ویراستار عکس بتوانند رنگ و نوری طبیعی از دل آن بیرون کشند که البته کاری بسیار مشکل است و آموزشی بسیار دقیق می خواهد. همچنین استفاده از این تکنیک موجب شده که رنگ ها مرده شوند و از برق آنها کاسته شود. برای حل این مشکل عکاس می توانست از تنالیته ی سیاه و سفید بهره جوید. با این کار می شد عمقی بسیار عمیق تر به عکس داد تا معنایی که عکاس نیز به دنبال آن بوده بیشتر به دست آید.

در نهایت عکس بسیار خوب است. اما فراموش نکنیم که عکاسی هنری است خلاقانه که در آن باید خلاقیت جایی بسیار جدی یابد. عکاس در این عکس خلاقیتی جدید را انجام نداده. نباید فراموش کرد که عکس، بسیار خوب است اما: تکراری. همین مساله از ارزش هنری عکس و ناب بودن آن می کاهد تا این عکس تبدیل بی عکسی روز مره و تکراری شود.

 

حامد اخلاقی

دوشنبه

22فروردین 1390

+   حامد اخلاقی ; ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/٢٢

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir